εὔξενος, Ion.
εὔξεινος,ον,
A. kind to strangers, hospitable,ἀνδρῶνας εὐ. δόμων the guest-chambers, A. Ch. 712 ; λιμὴν εὐξεινότατος ναύταις
E. Hipp. 157
(lyr.). Ep.
Adv.
ἐϋξείνως
A.R. 1.963
, 1179 .
II. πόντος εὔ.the Euxine, nowthe Black Sea, Hdt. 1.6 , al., E. IT 125 (lyr., codd., sed leg.Ἀξείνου); and soεὔ. (leg.ἄξ-) οἶδμα
Id. HF 410
(lyr.); εὔ. πέλαγος
Pi. N. 4.49
;ὁ Εὔξεινοςalone, Str. 11.1.5 ; cf.ἄξενος:εὔξεινοςis a euphemism, like Εὐμενίδες .