εὐστοχ-ία, Ep.
εὐστοχ-ίη,ἡ,
A. skill in shooting at a mark, good aim, ἐπὶ τόξων εὐστοχίᾳ γάνυται
E. IT 1239
(lyr.), cf. Call. Dian. 217 , Pancrat. Oxy. 1085.8 ;χερὸς εὐ., periphr. fora bow, E. Tr. 812 (lyr.): in later Prose, D.S. 5.18 : pl., Id. 3.25 : metaph., εὐ. καὶροῦ
Plu. 2.74d
.
II. metaph.,sagacity, shrewdness, Arist. EN 1142b2 , Plb. 18.33.7 ;χειρῶν εὐ., of artists, D.H. Comp. 25 , cf. APl. 4.310 (Damocharis), etc.; εὐ. μνήμης
Ph. Fr. 11
H.