εὐτεκν-ία, poet.εὐτεκν-ίη,ἡ,
A. blessing of children, εὐτεκνίας κύρσαι
E. Ion 470
(lyr.); εὐτεκνίᾳ δυστυχίαν . . καθελεῖν
Id. Supp. 66
(lyr.), cf. Arist. Rh. 1361a1 , EN 1099b3 , Stoic. 3.24 , IG 9(1).979 ;εὐ. παίδωνEpigr. ap. Plu. Fr. 22.7 ;fruitfulness,
IG 14.1615 .
II. personified,Εὐτεκνεία(sic) Syria 6.295 (Philippopolis). [-τε̆κ- in ll. cc. poet., and Theoc. 18.51 .]