εὔυδρ-ος,ον, (ὕδωρ)
A. well-watered, abounding in water, ἄστυ
Simon. 96
; ἀκτά
Pi. P. 1.79
; Μαραθών
Call. Hec. 1.1.8
; νάπη
Nic. Al. 622
;γῆ ποιώδης καὶ εὔ. Hdt. 4.47 ; χῶρος -ότερος
Id. 9.25
; [ ὄρη] -ότερα
Gp. 2.6.5
( v.l. ἐν -).
2. of a river or spring,with beautiful water, Κάσας
B. 10.119
; Εὐρώτας
E. IT 399