εὐχωλ-ή,ἡ, (εὔχομαι) Ep. form ofεὐχή,
A. prayer, vow, οὔτ' ἄρ' ὅγ' εὐχωλῆς ἐπιμέμφεται οὔθ' ἑκατόμβης
Il. 1.93
, cf. 65 ; θυέεσσι καὶ εὐχωλῇς ἀγανῇσι
9.499
, cf. Od. 13.357 ; εὐχωλέων οὐκ ἔκλυε Φοῖβος
Hes. Sc. 68
; also in Inscr.Cypr. 94 H. and Ion. Prose, Hdt. 2.63 , Protag.A 1 Diels, Luc. Syr.D. 28 , 29 .
2. votive offering,
Sammelb. 1719 , al.
II. boast, vaunt, πῇ ἔβαν εὐχωλαί, ὅτε δὴ φάμεν εἶναι ἄριστοι
Il. 8.229
;shout of triumph, ἔνθα δ' ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν
4.450
.
2. object of boasting, glory, κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιεν Ἀργείην Ἑλένην