ἐφάμιλλος[ᾰ],ον,(ἅμιλλα)
A. a match for, equal to, rivalling, ἐ. γίγνεσθαί τινι
X. Mem. 3.3.12
, Isoc. 1.12 codd.; ἀρχὴ ἐ. ταῖς μεγίσταις
Plb. 32.8.3
;τὸ ἐ.equality, evenness, Plu. 2.153f .Adv.-λως
, ἀγωνίσασθαι
Id. Cleom. 39
, cf. Aristaenet. 1.2 .
II.
Pass. ,regarded as an object of rivalryorcontention, ἐφαμίλλου τῆς εἰς τὴν πατρίδα εὐνοίας ἐν κοινῷ πᾶσι κειμένης
D. 18.320
; ἐφάμιλλον ποιεῖν τι
Id. 20.102
; νίκην ἐ. ποιεῖν
Plu. 2.214d