ἐφετ-ός,ή,όν, (ἐφίεμαι)
A. desirable,θεῖόν τι καὶ ἐ. Arist. Ph. 192a17 , cf. Plu. 2.374d ;ἐφετόν,τό ,object, τὸ γνωστὸν ἐ. ἐστι τοῦ γναστικοῦ
Dam. Pr. 27
;οἰκεῖον ἐ. ib. 12 .
II. ἐφετο[ς]perh. forἐφ' ἕτος,
= ἐπ' ἔτος ,this year's,
IG 5(2).433.7 (Megalon.,ii B.C.); [ τῷ πρὸ τοῦ ἐ] φ' ἕτος ἐνιαυτῷ
SIG 742.56
(Ephesus,i B.C.).