ἐφορμ-άω, Ion.
ἐπ-,
A. stir up, rouse againstone, οἵ μοι ἐφώρμησαν πόλεμον
Il. 3.165
; ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους
Od. 7.272
;ἐπορμῆσαι τοὺς λύκους setthemon, Hdt. 9.93 ; ᾧ καὶ Ζεὺς ἐφορμήσῃ κακά
S. Fr. 680
; σῦν
Ant.Lib. 2.2
: c. dupl.acc.,ναύτας ἐφορμήσαντα . . τὸ πλεῖν having urgedthemonto sail, S. Aj. 1143 : c. acc. etinf., Orph. L. 26 .
II. intr.,rush upon, attack,τινι
E. Hipp. 1275 (lyr.), Plu. Pomp. 19 , etc.; ἐπί τινα
D.C. 36.24
: abs., Plb. 8.6.1 : c.inf.,desire, Opp. H. 2.94 , Orph. L. 34 ; f.l. for ἀφορμ - in X. HG 1.6.21 .—This use is more freq. in Pass. (v. infr.).