ζηλ-ωτός,ή,όν, alsoός,όν
E. Andr. 5 , Med. 1035 ; Dor.
ζᾱλ-
Simon. , Pi. (v. infr.):—
A. enviable, of things, σοφία
Pl. Hp.Mi. 368b
; καλὰ καὶ ζ. ἐπιγράμματα
D. 22.72
: Comp. , Isoc. 6.95 ; ζηλωτὸν ὁ πλοῦτος
Lycurg. Fr. 97
.
2. to be deemed happy, to beenvied, of persons, Thgn. 455 , S. Ant. 1161 ;τινιby one, A. Pers. 710 (troch.), E. Med. 1035 , Pl. Smp. 197d , etc.; ὑπό τινος
Isoc. 5.69
: c.gen. rei, θῆκέ μιν ζαλωτὸν ὁμόφρονος εὐνᾶς
Pi. O. 7.6
; ζ. τῆς εὐνοίας