ἡδυ-επής, Dor.
ἁδ-,ές,
A. sweet-speaking, Il. 1.248 ; Ὅμηρος
Pi. N. 7.21
, cf. AP 9.525.8 , etc.;sweet-sounding, λύρα
Pi. O. 10(11).93
; ὕμνος
Id. N. 1.4
: voc., ὦ Διὸς ἁδυεπὲς φάτι
S. OT 151
: poet.fem. pl., ἡδυέπειαι Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες
Hes. Th. 965
, 1021 :sg., -έπειασῦριγξ
Nonn. D. 10.390
.