ἠθῐκ-ός,ή,όν, (
A.
ἦθος
11
)moral, opp.διανοητικός, Arist. EN 1103a5 , al.;τὰ ἠθικά a treatise on morals, Id. Pol. 1295a36 , cf. Democr. 4a ; οἱ ἠ. λόγοι
Phld. Herc. 1251.13
;τὸ ἠ. φιλοσοφίας, opp.φυσικόν, διαλεκτικόν, D.L. Prooem. 18 ; ἡ ἠ. φιλοσοφία
Str. 1.1.18
;ἡ ἠ. alone, Ph. 1.370 .
II. showing moral character, expressive thereof, λέξις
Arist. Rh. 1408a11
;πῶς . . τοὺς λόγους ἠ. ποιητέονib. 1391b22 , cf. 1395b13 ; ἠ. τραγῳδία
Id. Po. 1456a1
;ἡ Ἰλιὰς παθητικόν, ἡ δὲ Ὀδύσσεια ἠ. ib. 1459b15 ;ἠ. μέλη, ἁρμονίαι, Id. Pol. 1341b34 , 1342a3 ( Sup. );οὐκ ἔστιν ὁ αὐλὸς ἠθικόν, ἀλλὰ . . ὀργιαστικόνib. 1341a21 ;ἠ. γραφεύς, ἀγαλματοποιός, ib. 1340a38 ;ἠθικὴ ἡ ἐν ὀφθαλμοῖς the expression of characterby the eyes, Philostr. Gym. 25 .Adv. -κῶς, λεκτέον(opp.ἀποδεικτικῶς) Arist. Rh. 1418a39 ;ἠ. μειδιάσαςlaughingexpressively, Plu. Brut. 51 ; ἐπικροτεῖν τὸ μετακάρπιον