ἤϊα(A), contr.
ᾖα,τά,
A. provisions for a journey, Ep. word, Hom.mostly in Od. , δεῦτε, φίλοι, ἤϊα φερώμεθα
2.410
, cf. 289 ; καί νύ κεν ἤϊα πάντα κατέφθιτο
4.363
; ἐξέφθιτο ἤϊα πάντα
12.329
;ἐν δὲ καὶ ᾖα κωρύκῳ [ἔθηκε] 5.266 , cf. 9.212 : generally, [ἔλαφοι] παρδαλίων τε λύκων τ' ἤϊα πέλονται foodfor wolves, Il. 13.103 ;ἤϊα κριθάων,=ἄλευρα, Nic. Al. 412 .
II. ὡς δ' ἄνεμος . . ἠί̈ων θημῶνα τινάξῃ καρφαλέων, i.e. a heap ofhusksorchaff(=ὀσπρίων καλάμαιacc. to Eratosth. ap. Eust. 1445.42 ), Od. 5.368 ; τὴν γαστέρ' ᾔων κἀχύρων σεσαγμένος
Pherecr. 161
. (Etym. uncertain: not related to the sg.ἤϊονwhich is glossed byπαρειάν, γνάθον, Hsch. ; cf.εἰαί, εἶοι.)[ῐ, butῑ
Od. 2.289 , 410 , Il. 13.103 .]