ἠλέμᾰτος, Dor. and Aeol.
ἀλέματος,ον,
A. idle, vain, Sapph. Supp. 15.5 , Alc. Supp. 23.4 ;ὦ τᾶς ἀλεμάτω ψυχᾶςprob. l. in Theoc. 15.4 (ἀδεμ-, ἀδαμ-codd.); of a person, Timo 34.3 , cf. 66.4 (cj.); βροντή
Sotad. 2
; χειρὸς ἑκηβολία
AP 6.75
(Paul. Sil.);φαντασίηib. 11.350 ( Agath. ).Adv. -τως idly, A.R. 4.1206 ;in vain, Call. Cer. 91 : so neut. pl. ἠλέματα
Opp. H. 4.590
.