ἡμεδᾰπός,ή,όν, (ἡυεῖς)
A. of our landorcountry, native, opp. ἀλλοδαπός, χαρακτήρ
Ar. Pax 220
;νόμισμα ἡ. IG 12.91.4 ; στρατιή
Call. Fr. 152
: of a person, Pl. Thg. 124d , Luc. Phal. 1.11 ;ἡ ἡμεδαπή(sc.γῆ) IG 12.115.30 ; of the Roman empire, opp. to barbarian lands, Hdn. 1.1.4 . (ἡμεδ- =Skt.asmad-, stem of1st pers.pl. pron.; for the termin.-απος, cf.ἀλλοδαπός.)