ἡμιόν-ειος,α,ον, Ion.
ἡμιόν-εος
Hdt. 1.188 :—
A. of, belonging to a mule,ἄμαξα ἡ.drawn by mules.
Od. 6.72 , Il. 24.189 ;ζυγὸν ἡ. ib. 268 ;κόπρος ἡμιονείη,=ἡμιονίς, Pamphoap. Philostr. Her. 2.19 , cf. Suid.
s.v.
II. ἡμιόνειος πόα,= ἡμιόνιον
1
, Dsc. Eup. 2.100 .