ἠνεμό-εις, Dor.
ἀνεμόεις[ᾱ],εσσα,εν,(ἄνεμος)
A. windy, airy, δι' ἄκριας ἠνεμοέσσας
Od. 9.400
; προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
Il. 3.305
, etc.; πτύχας ἠνεμοέσσας
Od. 19.432
, cf. Tyrt. 2.3 , Pi. O. 4.8 , E. Heracl. 781 (lyr.); of Places, Call. Del. 11 , D.P. 472 ;οὔρεα ἠ. Id. 1129 .
2. of motion,rapid, rushing, αἰγίδες
A. Ch. 592
codd. (lyr.); αὔρα
S. Tr. 953
(lyr.); λαγωός
Nic. Th. 453
; πέτευρον
Man. 6.444