ἠχ-έω, Aeol. and Dor.
ἀχέω [ᾱ]:
I. intr.,sound, ring, peal, ἠχεῖ δὲ κάρη . . Ὀλύμπου
Hes. Th. 42
; ὅταν ἀχήσῃ πολιὸς βυθός
Mosch. Fr. 1.4
; ἀχοῦσι προσπόλων χέρες
E. Supp. 72
(lyr.); of metal, ἠχέεσκε ὁ χαλκὸς τῆς ἀσπίδος
Hdt. 4.200
; τὰ χαλκία πληγέντα μακρὸν ἠχεῖ
Pl. Prt. 329a
, cf. Men. 66.4 ; of the grasshopper,chirp, Alc. 39 , Theoc. 16.96 ; of the ears,tingle, ἠχήσει τὰ ὦτα
LXX 1 Ki. 3.11
;διὰ τί ἠχεῖ ἢ διὰ τί ἐμφαίνεται; impers., ofanecho, Arist. AP 0.98a27 .
2. suffer from noises in the ears, Herod.Med. ap. Orib. 10.40.3 .