ἠχώ, Dor.
ἀχώ,ἡ, gen.ἠχοῦς, Dor.
A.
ἀχῶς
Mosch. Fr. 2.1
: acc.ἠχώ, Dor.
ἀχώib. 3 :—echo,
h.Hom. 19.21 , Hes. Sc. 279 , 348 , A. Pers. 391 , etc.: personified in Ar. Th. 1059 , Paus. 2.35.10 , Mosch. Fr. 2 , Orph. H. 11.9 .
2. generally,ringing sound, κτύπου γὰρ ἀχὼ χάλυβος διῇξεν ἄντρων μυχόν
A. Pr. 133
(lyr.);ἠχὼ προφωνεῖνto utter loudcries, S. El. 109 (anap.); ἠ. χθόνιος
E. Hipp. 1201
;ἠ. βαρεῖα προσπόλωνib. 791 ;ὀρθία σάλπιγγος ἠ. Id. Tr. 1267 ;ἅπασαν τὴν Βοιωτίην κατεῖχε ἠ. all Boeotiarang with the noiseof mourning, Hdt. 9.24 ; voc.Ἀχοῖ Rumour, Pi. O. 14.21 .