θᾰλία, Ion.
-ιη, ἡ, (θάλλω)
A. abundance, good cheer, τρέφεται θαλίῃ ἔνι πολλῇ
Il. 9.143
, 285 : in pl.,festivities, μετ' ἀθανάτοισι θεοῖσι τέρπεται ἐν θαλίῃς
Od. 11.603
, cf. h.Merc. 56 , Hes. Op. 115 , Archil. 9 , Xenoph. 1.12 (sg.), Pi. O. 7.94 , Trag.Adesp. 397 (anap.), Ar. Nu. 309 , Pax 780 (both lyr.), Av. 733 (anap.); εἶναι ἐν θαλίῃσι
Hdt. 3.27
; θ. κισσοφόροι
E. Ba. 384
(lyr.); of afuneral-feast,ἀμφ' ὁσίῃ θαλίῃ . . ἄνακτοςOrac. ap. Plu. Arat. 53 .
II.
v. θαλλία
11 .
III. as pr. n., v. θάλεια
111 .