θᾰμ-ίζω, (θαμά)
A. come often, πἀρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις
Il. 18.386
, al.;ἅμα νηὶ̈ πολυκληῗδι θαμίζων plying, Od. 8.161 ; θ. εἰς τούσδε τοὺς τόπους
Pl. Hp.Ma. 281b
; ἐφ' ἡμᾶς
X. Cyr. 7.3.2
; κεῖσε
A.R. 2.451
;ἐν δονάκεσσι θ.to hauntthem, Nic. Al. 578 ; ἐν ταῖς πομπαῖς
Corn. ND 30
;τοῖς μαχομένοιςChor.in Hermes 17.227 ;σοφίης ἐπ' ἄκροισι θαμίζειν
v.l. for θοάζειν in Emp. 4.8 .
2. to be accustomed: c.part.,οὔ τι κομιζόμενός γε θάμιζενhewasnotwontto be so cared for, Od. 8.451 ;οὐ δὲ θαμίζεις ἡμῖν κατ αβαίνωνwe do notoften seeyou coming down, Pl. R. 328c ;μινύρεται θαμίζουσα μάλιστ' ἀηδώνmournsconstantly, S. OC 672 (lyr.): abs.,διὰ τὸ θαμίζεινby dint ofrepetition, Pl. Lg. 843b .