θᾰνάσῐμος[νᾰ],ον,(θάνατος)
A. deadly, fatal, Hp. Aph. 2.1 , Pl. R. 610e , etc.; τύχαι
A. Ag. 1276
; πέσημα
S. Aj. 1033
; χείρωμα
Id. OT 560
; πέπλος
Id. Tr. 758
; φάρμακα
E. Ion 616
, Ph. Bel. 103.31 , cf. Metrod. 53 , etc.;θηρία θ., ofpoisonousreptiles, Plb. 1.56.4 :θανάσιμα,τά ,poisons,
Ev.Marc. 16.18 , Dsc. 4.108 , Gal. 14.154 .Adv. -μως, τύπτεινto strikewith deadly blow, Antipho 4.3.4 : neut. pl. asAdv., ἀσπίδες -μα δάκνουσαι
D.S. 1.87
.
2. belonging to death,θ. αἷμαthelife-blood, A. Ag. 1019 (lyr.);μέλψασα θ. γόονhaving sung herdeath-song, ib. 1445 ; θ. ἐκπνοαί