Liddell–Scott–Jones: θαυμᾰτός

θαυμᾰτός,ή,όν, poet. forθαυμαστός, Pi. O. 1.28 , P. 10.30 ; esp. in Ep. phrase,

A.

θ. ἔργα

h.Merc. 80

, 440 , h.Bacch. 34 , Hes. Sc. 165 . (θαυμ ṇ τόςfr.θαυμαίνω(θαυμ ṇ-y ω) asἀκήρατοςfr.κηραίνω.)