θέ-ᾱμα, Ion.
θέημα,ατος,τό, (θεάομαι)
A. sight, spectacle, Semon. 7.67 , A. Pr. 306 , E. Supp. 783 , Ar. Av. 1716 , etc.; εἴ τις ὀρχοῖτ' εὖ, θέαμ' ἦν
Pl.Com. 130
; opp.μάθημα, Th. 2.39 ; freq. of a sight which gives pleasure, θεάματα καὶ ἀκροάματα ἥδιστα παρέχεις
X. Smp. 2.2
, cf. 7.5 ; ὀρχήσεις καὶ θεάματα
Phld. Mus. p.26
K.;ἐμπλήσθητε τοῦ καλοῦ θ. Pl. R. 440a ; but also θ. δυσθέατον
A. Pr. 69
, cf. S. Aj. 992 ;ἑπτὰ θ.the sevenwonders of the world, Str. 14.2.5 , Plu. 2.983e : sg., of a marvellously engraved ring, Gal. UP 17.1 .