θεῖον(A), Ep.
θέειον(in Od. 22.493
θήϊον),τό,
A. brimstone, used to fumigate and purify, δέπας . . ἐκάθηρε θεείῳ
Il. 16.228
; οἶσε θέειον . . , κακῶν ἄκος
Od. 22.481
;δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμή, from a thunderbolt, Il. 14.415 ;ἐν δὲ θεείου πλῆτο, of a ship struck by lightning, Od. 12.417 ;ἐμβαλόντες πῦρ ξὺν θ. Th. 2.77 , cf. 4.100 ; Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θ. καὶ πῦρ
LXX Ge. 19.24
; as a natural product, Hp.
Aër.
7 , Ph. 2.21 , 143 , Ti.Locr. 99c ; θ. ἄπυρον
Gal. 12.903
; opp.πεπυρωμένον, Dsc. 5.107 ; cf.θεάφιον, θέαφος. (Perh. cogn. withθύω, θυμιάω, Lat.suffire.)