θεμέλῐ-ος,ον,
A. oforfor the foundation, λίθοι
Ar. Av. 1137
; οἰκόπεδα
D.S. 5.66
: abs.,θεμέλιος(sc.λίθος),ὁ,foundation-stone, Arist. Ph. 237b13 , Metaph. 1013a5 : metaph.,τῆς τέχνης θ. Macho ap. Ath. 8.346a ; θ. ἀγνοίας
Ph. 1.266
;οἱ θ. ἐκ παντοίων λίθων ὑπόκεινταιthefoundations, Th. 1.93 ; τοὺς θ. ἐκ τῶν λίθων οἰκοδομεῖσθαι
Arist. PA 668a19
: metaph.,προλιπεῖντοὺς προγονικοὺς θ. SIG 888.70 (Scaptopara,iii A.D.): also neut. θεμέλιον
Arist. APo. 95b37
(s.v.l.), PPetr. 3p.121
(iii B.C.), al.: pl.,τὰ θ. Arist. Ph. 200a4 , PCair.Zen. 176.71
(iii B.C.),al., Paus. 8.32.1 : metaph.,τὰ ὑποβληθέντα θ., of thefoundationsof the world, Epicur. Ep. 2p.38U. : gender indeterminate,μὴ ὑποκειμένων . . θ. X. Eq. 1.2 ;ἐκ τῶν θ. from thefoundations, Th. 3.68 (also sg., ἐνέπρησαν [οἰκίαν] ἐκ θεμελίου