θεόληπτ-ος,ον,
A. possessed, inspired, Arist. EE 1214a23 , S.E. P. 2.52 , Cat.Cod.Astr. 8(4).148 ; γνώμη
App. Hann. 42
, cf. Sallust. 3 , etc.; θ. εἰς ἀρετήν
Plu. 2.1117a
.
2. in bad sense, = θεοβλαβής , Man. 4.80 , Vett.Val. 114.12 .
3. superstitious, Plu. 2.855b .