θεολογ-έω,
A. discourse on the gods and cosmology, Arist. Metaph. 983b29 ; περί τινων
Id. Mu. 391b4
, cf. Plu. 2.614d , etc.;Δία αὐτὸν [τὸν Φαέθοντα] ζωογόνον θεολογοῦσι callhimΖεύς ζ. Antig. Mir. 10b :— Pass. ,τὰ θεολογούμενα discourses about the gods, Plu. 2.421e (v.l.), S.E. M. 9.55 ; title of work by Asclepiades of Mendes, Suet. Aug. 94 ; τρεῖς αἱ Μοῖραι θεολογοῦνται
Theol.Ar. 16
.
2. refer to a divine influence,τοὺς τόκουςSch. Ptol. Tetr. 103 .