θεο-πρόπος,ον,
A. prophetic, οἰωνιστής
Il. 13.70
; ἔπος
S. Tr. 822
(lyr.); ἦτορ
Q.S. 12.534
.
2. Subst.,seer, prophet, Il. 12.228 , Od. 1.416 ; of Moses , Ph. 1.199 .
b. θεοπρόπον,τό ,=θεοπροπία, Call. Lav. Pall. 125 (pl.).
II. public messenger sent to inquire of an oracle, Ion. forθεωρός, Hdt. 1.48 , al., A. Pr. 659 , IG 12(5).141.9 (Paros,iii B.C.), SIG 548.2 (Delph.,iii B.C.), Plu. Cim. 18 : pl., as pr. n. of a family (=Θεοπροπίδαι, cf. D.L. 2.125 ), Porph. Abst. 2.9 . (-προπο-assim. fr.-προκο-, cf. Lat.procus, precor.)