θερᾰ́π-νη,ἡ, poet.,=θεράπαινα,
A. handmaid,Ἑκατηβελέταο θ. h.Ap. 157 ;Εὐρώπας θ. E. Hec. 482 (lyr.), cf. A.R. 1.786 .
II. dwelling, abode, E. Tr. 211 (lyr.), Ba. 1043 (pl.), HF 370 (lyr.), Nic. Th. 486 (unless it be pr. n. in these places).
III. as pr. n.Θεράπνη, a Laconian city, Pi. P. 11.63 , Hdt. 6.61 , etc.; Lacon.
Σεράπνα
Alcm. 4 : in pl.Θεράπναι
Isoc. 10.63 .