θήρ-ειος,ον, alsoα,ον v.l. in
Pl. Phdr. 248d , AP 5.265 (Paul. Sil.): (θήρ):—
A. of wild beasts, δέρμα θ. λέοντος
Panyas. 1
, cf. Hanno Peripl. 9 ; μέλεα
Emp. 101
;θήρειον γραφήνthe figuresof animalsworked upon the cloak, A. Ch. 232 ;θ. δάκος,=θήρ, E. Cyc. 325 ;θ. βία, periphr. forὁ θήρ,the centaur, S. Tr. 1059 ;θ. κρέα game, X. Cyr. 1.3.6 ; soθήρεια,τά , Hp. Aff. 52 ; θ. φύσις
Pl.
l.c.;θ. αὐλός(ἐκ ϝεβροῦ κώλων εἰργασμένος) Poll. 4.75 .
II. θ. στόματαthe entranceof the Circus,
IG 4.365 (Corinth).