θνησ-είδιον,τό,
A. carcase of an animal,ἐσθίειν κενέβρειόν τε καὶ θ. Ael. NA 6.2 (θν. preferred toκ. by Phryn. PS p.75
B. ); ἐσθῆτα ἀπὸ θνησειδίων φορεῖν
Philostr. VA 8.7.4
; ἅψασθαι θνησειδίων
Porph. Abst. 4.16
, cf. D.L. 8.33 :— Aeol.
θνᾱσίδιον
Schwyzer 633.14 (Eresus,ii/i B.C.).