θνητός,ή,όν, alsoός,όν
E. Ion 973 , IA 901 , 1396 : Dor.
θνᾱτός(v. infr.): Aeol.
θνᾶτος
Sapph. Supp. 13.7 : (θνῄσκω):—
A. liable to death, mortal, opp.ἀθάνατος, freq. in Hom. , Od. 5.213 , al.; θ. ἄνδρες
Hes. Th. 967
; οὐδὲν . . θνητὸν ἐόν
Hdt. 8.98
; ζῷα πάντα θ. καὶ φυτά
Pl. Sph. 265c
: asSubst.,θνητοί mortals, Od. 19.593 , etc.;θνηταί mortal women, 5.213 ;πάντων τῶν θ. of allmortal creatures, Hdt. 1.216 , 2.68 ;εἴ τις φθόγγος(φθόγγονcod., butθ. is only used of living persons) εἰσακούεται θνητῶν παρ' Ἅιδῃ
E. HF 491
: Comp. , ἐν θνητῷ ὄντες, ἔτι θνητοτέρους ἑαυτοὺς ποιοῦντες
Porph. Abst. 4.20