θρην-έω,fut.
A.
-ήσω
A. Ag. 1541
(anap.), S. Aj. 632 (lyr.):aor. 1
-ησα
E. Tr. [111]
:— Med. (v. infr. 2 ): impers. inpf.
Pass. (v. infr.): (θρῆνος):—sing a dirge, wail, Μοῦσαι δ' ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ θρήνεον
Od. 24.61
;τίς ὁ θρηνήσων; A. Ag. l.c.;τίς . . ἔσθ' ὁ θρηνῶν; Ar. Nu. 1260 ; θ. πρὸς τύμβον
A. Ch. 926
; θ. καὶ ὀδύρεσθαι
Pl. Ap. 38d
; πρὸς σφᾶς αὐτούς
Isoc. 8.128
: c.acc.cogn.,στονόεσσαν ἀοιδὴν . . ἐθρήνεον were singinga doleful dirge, Il. 24.7221 ;γόον θ. A. Fr. 291 ; ὀξυτόνους ᾠδάς