θρησκ-εία, Ion.
θρησκ-είη,ἡ, (θρησκεύω)
A. religious worship, cult, ritual,ἡ περὶ τὰ ἱρὰ θ. Hdt. 2.18 , IG 12(5).141.5 (Paros,iii B.C.), J. AJ 17.9.3 , etc.; τοῦ Ἀπόλλωνος
SIG 801
D(Delph.,i A.D.);ἡ περί τινος θ. ib. 867.48 (Ephesus,ii A.D.): pl.,rites, Hdt. 2.37 , D.H. 2.63 , PGnom. 185
(ii A.D.), Wilcken Chr. 72
(iii A.D.).
2. religion, service of God, LXX Wi. 14.18 , Act.Ap. 26.5 , Ep.Jac. 1.26 ; θ. τοῦ θεοῦ μία ἐστί, μὴ εἶναι κακόν
Corp.Herm. 12
fin.;ἑκατέρα θ., i.e. Christianity and Paganism, Them. Or. 5.69c ;θ. τῶν ἀγγέλων worshippingof angels, Ep.Col. 2.18 .
3. in bad sense,religious formalism, ἀντὶ ὁσιότητος
Ph. 1.195
;θ. βιωτικήvulgarsuperstition, Sor. 1.4 .