θῡμᾱρ-ής,ές, (θυμός, ἀραρίσκω)
A. suiting the heart, i.e.well-pleasing, delightful, ἄλοχον θυμαρέα
Il. 9.336
, Od. 23.232 ; σκῆπτρον θ. ἔδωκεν
17.199
: irreg. acc. θυμάρην ὄλβον
IG 14.433
(Tauromenium):—alsoθυμήρης,ες(on the accentv.Hdn.Gr. 2.65 , al.), Hom. only in neut. asAdv., θυμῆρες κεράσασα
Od. 10.362
: asAdj., ἔπος
A.R. 1.705
; ἑταῖραι
Mosch. 2.29
: also in later Prose, Luc. Am. 43 , Hdn. 8.5.9 : Comp. , LXX Wi. 3.14 : Sup. , Ph. 2.36 , Sch. Nic. Al. 577 , and in formθυμερέστατος(sic) BCH 27.330 (Bithynia).Adv.
-ήρως