θῡμο-φθόρος,ον,
A. destroying the soul, life-destroying, φάρμακα
Od. 2.329
(so, metaph. γράψας ἐν πίνακι θυμοφθόρα πολλά
Il. 6.169
); ἰός
Nic. Th. 140
( v.l. γυιοφθ- ).
2. heart-breaking,τὴν δ' ἄχος ἀμφεχύθη θ. Od. 4.716 ; κάματος
10.363
; πενίη
Hes. Op. 717
; of persons,troublesome, annoying, Od. 19.323 ; cf.θυμοβόρος.