θύνω [ῡ], onlypres.andimpf.,=θυνέω,
A. rush, dart along, θῦνε διὰ προμάχων
Il. 5.250
, etc.; πάντῃ θῦνε σὺν ἔγχεϊ
20.493
; ἀν' ὑλῆεν ὠκὺς ἔθυνεν ὄρος
AP 6.217.8
([ Simon. ]): c.part.,βασιλῆες θῦνον κρίνοντεςtheyflittedto and fro ordering the ranks, Il. 2.446 ; μνηστῆρας ὀρίνων θῦνε κατὰ μέγαρον
Od. 24.449
: c. acc. cogn., θ. ἀτραπὸν ἰθεῖαν
Nic. Th. 264
: metaph.,ἐπ' ἄλλοτ' ἄλλον ὥτε μέλισσα θύνει λόγον flitsfrom one tale to another, Pi. P. 10.54 (θύνων: ὁρμῶν, Erot. is not in our text of Hp. ).
II.
= θύω (B),Τρώων καὶ Ἀχαιῶν θῦνε μεσηγὺ ἱστάμενος
raged, Il. 11.570 ;οἱ δὲ λύκοι ὣς θῦνονib. 73 ; θῦνε γὰρ ἂμ πεδίον ποταμῷ πλήθοντι ἐοικώς