θῠροκοπ-έω,
A. knock at the door, break it open, esp. as a drunken feat,ἀπὸ γὰρ οἴνου γίγνεται καὶ θυροκοπῆσαι κτλ. Ar. V. 1254 ; θυροκοπῶν ὦφλεν δἰκην
Antiph. 239
, cf. Chor.in Hermes 17.232 .
2. metaph.,knock as at a door,θ. τῇ χειρὶ τὴν πλευράν [τινος] Plu. 2.503a ;ὁ λιμὸς τὴν γαστέρα θ. Alciphr. 3.70 .