ἰάσιμος[ῑᾱ], Ion.
ἰήσιμος,ον, (ἰάομαι)
A. curable, of persons, φαρμάκοις
A. Pr. 475
, cf. Hp. Morb.Sacr. 11 ; opp.ἀνίατος, Pl. Lg. 941d , etc.; διαφθείρεσθαι ἰάσιμος ὤν
Antipho 4.2.4
: metaph.,appeasable, θεός
E. Or. 399
.
2. of wounds,τραῦμα ἰ. Pl. Lg. 878c : metaph., ἰ. ἁμάρτημα
Id. Grg. 525b
; κακά
Id. Lg. 731d
; ἰ. τὸ πάθος
Alex. 124.4
.