ἴᾱσις [ῑ], Ion.
ἴησις,εως,ἡ, (ἰάομαι)
A. healing, mode of healing, remedy, Hp. Aph. 2.17 , S. OT 68 , Pl. Smp. 188c ; οἷς [πήμασιν] ἴ. οὐκ ἔνεστ' ἰδεῖν
S. El. 876
; [ἀδίκημα] οὗ μή ἐστιν ἴ. Arist. Rh. 1374b31 , cf. Antipho 5.94 , Arr. An. 7.29.2 ; ἔλεγχος ἰ. τοῦ λόγου
Arist. Metaph. 1009a21
: pl.,cures, ἰάσεις ἀποτελῶ
Ev.Luc. 13.32
.
2. mending, repairs, ζυγάστρου
SIG 244i53
(Delph.,iv B.C.).
3. Alch.,cupellation, refining,
PLeid.X. 21 .