ἰδί-ωμα[ῐδῐ],ατος,τό,(ἰδιόω)
A. peculiarity, specific property, unique feature, Epicur. Ep. 1p.25U. , Stoic. 2.25 , etc.;τὰ τῶν χρωμάτων ἰ. Epicur. Ep. 2p.51U. ; τῆς πολιτείας
Plb. 2.38.10
; τοῦ νόμου
BGU 12.18
(ii A.D.); τὸ καθ' αὑτὸν ἰ. τηρεῖν
Plb. 2.59.2
;τὰ περὶ τὴν χώραν, περὶ αὐτοὺς ἰ., Id. 2.14.3 , 6.3.3 ;τὸ ἐξαίρετόν τινος ἰ. A.D. Synt. 15.19 ;ἀγαθότητος ἰ. Procl. Inst. 133 ; ὕλης
Id. Theol.Plat. 5.35
;property,φαρμάκουHeras ap. Gal. 13.785 , cf. Dsc. 1.71 ; of the properties of numbers, Theol.Ar. 5 ,al.; τὸ ἰ. τοῦ ἑνός
Dam. Pr. 5
:special subject, τῆς πραγματείας
Sor. 1.126
.
II. peculiarity of style, D.H. Amm. 2t it., al.