ἴδρ-ις, gen.ἴδριος, Att.
ἴδρεως,ὁ,ἡ , neut.ἴδρι: voc.
A.
ἴδρι
AP 9.559
( Crin. ), prob. in ib. 6.182 ( Alex. Magnes.): pl.ἴδριες; also ἴδριδα
S. Fr. 1056
, ἴδριδες
Phryn.Com. 90
(= Phryn.Trag. 22 ), cf. πολυ-ίδριδι
Sapph. 166
(but these forms are censured by Hdn.Gr. 2.40 ): (οἶδα):— poet.Adj. experienced, knowing, skilful, ἀνὴρ ἴδρις
Od. 6.233
: c.inf., ἴδριες . . νῆα θοὴν ἐνὶ πόντῳ ἐλαυνέμεν
7.108
: c. gen.rei, πόνου καὶ ὀϊζύος