ἱεράομαι, Ion.
ἱρ-,fut. -άσομαι [ᾱ] J. AJ 4.2.3 ; Ion.
A.
-ήσομαι
SIG 1003
(Priene,ii B.C.):aor. -ησάμηνib. 708.34 (Istropolis,ii B.C.);pf. part. ἱερημένοςib. 5 :— Pass. ,aor. 1 part.
ἱεραθεῖσα
Philol. 71.41
(Delph.):—to be a priestorpriestess, θεοῦ
Hdt. 2.35
, cf. SIG 1037.4 (Milet.,iv/iii B.C.),al.; θεᾶς
D.H. 2.19
; θεῷ
Paus. 6.11.2
, cf.Philol.l.c.: abs., Th. 2.2 , Ph. 2.157 , al.; c. acc. cogn., ἱερωσύνην ἱεράσασθαι
Aeschin. 1.19