ἱκετ-εύω,fut.
A.
-σω
E. IA 462
(cj. Markl.), Isoc. 7.69 :aor. 1 ἱκέτευσα: used by Hom. only inimpf.andaor.withῐmetri gr., but in Trag.ῑfrom the augm.:— Med. and Pass. (v. infr.):—approach as a suppliant, ἐπεί σε φυγὼν ἱκέτευσα
Od. 15.277
, al.; ἐς Πηλῆ' ἱκέτευσε
Il. 16.574
;ἐς Θήβας ἱ. Hes. Sc. 13 ;ἱ. σε τῶνδε γουνάτων, πρὸς γονάτων σε, E. Hec. 752 , Med. 854 (lyr.): abs., Hdt. 3.48 , Isoc. 7.69 , Phld. Piet. 63 .
2. supplicate, beseech, c. acc. pers. etinf., ὁ δέ με μάλα πόλλ' ἱκέτευεν ἱππόθεν ἐξέμεναι
Od. 11.530
, cf. Hdt. 1.11 , S. OC 1414 , E. Ion 468 (lyr.); δέομαι ὑμῶν καὶ ἱ. καὶ ἀντιβολῶ . . βοηθῆσαι
D. 27.68
; δεόμενον καὶ ἱκετεύοντα σοφίας μεταδιδόναι