ἀμβλ-ύνω [ῡ],fut. -ῠνῶ(ἀπ-) A. Th. 715 :aor.
A.
ἤμβλῡνα
AP 6.67
( Jul. ):— Pass. ,fut. -υνθήσομαι(ἀπ-) A. Pr. 866 , but-υνοῦμαι(in pass. sense) Hp. Aph. 1.9 :aor.
ἠμβλύνθην
LXX Ge. 27.1
, AP 6.65 (Paul. Sil.), etc.:pf. ἤμβλυμμαι, 3 sg.
ἤμβλυται
S.E. M. 7.183
, pl.-υνται(ἀπ-) Hom. Epigr. 12 ;ἀπήμβλυνταιis3 sg.in Herod. Fr. 10.4 :—blunt, dull, take the edge off,properly of a sharp instrument, and metaph.,make dim, dull,
μερίμνας
Emp. 2
, cf. 110.7 ; τὸ ψυχρὸν . . τοὺς χυμοὺς ἀ.
Arist. Sens. 443b15
; ὄμματος αὐγὴν ἀμβλύνας