ἱμείρω [ῑ], Aeol.
ἰμέρρω
Sapph. 1.27 , Alc. Supp. 26.5 , cf. Hdn.Gr. 2.949 : (ἵμερος):—
A. long for, desire, c. gen.,τί κακῶν ἱμείρετε τούτων . .; Od. 10.431 , cf. 555 , Hes. Sc. 31 ; μεγάλων
B. 1.62
; μάχης
A. Ag. 940
; βίου
S. Fr. 952
, cf. Ar. Nu. 435 : c.inf.,longorwishto do, Alc. l.c., Sol. 13.7 , A. Pers. 233 , S. OT 587 , Ichn. 128 ; ὄσσα μοι τέλεσσαι θῦμος ἰμέρρει
Sapph.
l.c.: c.Adj.neut., γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι προσήλθεθ' ἱμείροντες
S. OT 59
: abs., Id. El. 1053 ; ἀσμένοις . . καὶ ἱμείρουσιν . . τὸ φῶς ἐγίγνετο
Pl. Cra. 418d