ἀμβλυ-ώσσω, Att.
ἀμβλύ-ττω, only inpres.: (ἀμβλύς):—
A. to be short-sighted, have weak sight,
Hp. Prorrh. 2.42 , etc., Pl. R. 508c , al., Hp.Mi. 374d ;ἀ. πρὸς τὸ φῶς to be dazzledby it, Luc. Cont. 1 , cf. Jul. Or. 5.163a ; ἀ. τὰ τηλικαῦτα
Luc. Tim. 27
; τὸ τοῦ γήρως ἀμβλυῶττον
Plu. 2.13e
.