ἱππότης(A),ου,ὁ,
A. driverorrider of horses, horseman, knight, Hdt. 7.55 , 9.49 , 69 ; in Hom. always in Ep. nom.ἱππότᾰ, asΓερήνιος ἱππότα Νέστωρ
Il. 2.336 , etc.;ἱππότης Κολωνός
S. OC 59 ;ἱππότης on horseback, Luc. Tox. 47 ;τοὶ ἱππότη, Boeot. forοἱ ἱππεῖς, IG 7.3087 (Lebad.), cf. Ascl. Tact. 10.2 .
II. Adj., ἱππόται λαοί
Pi. P. 4.153
;ἱ. λεώς the horse, A. Th. 80 (lyr.); λεὼν ἄνιππον ἱ. τε
S. OC 899
; ἱ. ὄχλος
E. Supp. 660
; στρατός
Plu. Aem. 9
.—Never used in correct Att. Prose.