ἴστωρorἵστωρ, Boeot.
ϝίστωρ
Schwyzer 491 , etc.,ορος,ὁ , ἡ:—
A. one who knows law and right, judge, ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι
Il. 18.501
; ἴστορα δ' Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω
23.486
; ϝίστορες witnesses,
IG 7.1779
(Thespiae); τῶ τεθμίω ϝίστωρ
Schwyzer 523.64
(Orchom. Boeot. ); θεοὺς πάντας ἵστορας ποιεύμενος
Hp. Jusj.
init., cf. Poll. 8.106 .
II. Adj. knowing, learned, Hes. Op. 792 ;ἵ. τινός knowinga thing,skilled init, ᾠδῆς
h.Hom. 32.2