καθείμαρται,pf.
Pass. , used impers.,
A. it is ordained by fate, esp. to one's ruin, Ps.- Luc. Philopatr. 14 ;τινιc.inf., ib. 16 , Arr. Epict. 2.6.10 :plpf., καθείμαρτο
Chrysipp.Stoic. 2.292
; also pers., βραχὺς χρόνος ὁ τοῦ ζῆν ἑκάστῳ καθείμαρται
Luc. Am. 19
;part.,πάλαι καθειμαρμένων τούτων having been ordained by fate, Plu. Alex. 52 .